Deze beleidsnota van de gemeente Utrecht stelt de voetganger centraal. Bestaande ambities uit onder meer de Ruimtelijke Strategie Utrecht 2040 en het Mobiliteitsplan 2040 worden vertaald naar concrete uitgangspunten voor de inrichting van de openbare ruimte. Hierdoor heeft de voetganger een duidelijke plek in het Utrechtse beleid.
Toch is de stad daar nog lang niet overal goed op ingericht. Op sommige plekken stopt de stoep plotseling, zijn oversteekplaatsen onduidelijk of is de ruimte te krap voor mensen met een kinderwagen, rolstoel of rollator. Met de nieuwe beleidsnota wil de gemeente Utrecht dat veranderen. Het doel is om lopen, net als fietsen, een vanzelfsprekende manier van verplaatsen te maken. Niet alleen voor recreatie, maar juist ook voor dagelijkse routes in de stad.
Een belangrijk onderdeel van het Utrechtse beleid zijn de Groene Ommetjes. Dit zijn aantrekkelijke wandelroutes door de wijk die woningen verbinden met voorzieningen zoals scholen, winkels, parken en sportplekken.
De ambitie is dat zo’n route voor iedereen binnen circa 100 meter van de voordeur bereikbaar is. Langs deze routes is aandacht voor schaduw, groen en plekken om even te zitten. Routes verbinden parken en andere groene plekken met elkaar en nodigen uit om vaker naar buiten te gaan.
De beleidsnota gaat niet alleen over ambities, maar ook over concrete keuzes in het ontwerp van de openbare ruimte. Zo maakt deze bijvoorbeeld concreet hoeveel ruimte voetgangers nodig hebben. De gewenste minimale vrije doorloopruimte is 2,20 meter, zodat mensen elkaar comfortabel kunnen passeren en ook voldoende ruimte hebben als zij een kinderwagen, rollator of rolstoel gebruiken. Drukkere routes kunnen breder worden ingericht, passend bij het aantal voetgangers.
Ook obstakels op stoepen krijgen aandacht. Objecten zoals lantaarnpalen, terrassen of laadpalen moeten zo geplaatst worden dat er voldoende vrije doorgang blijft voor voetgangers. Daarnaast wil de gemeente barrières in de stad beter aanpakken. Wegen, water en spoorlijnen kunnen voetgangersroutes namelijk onderbreken. Door betere oversteekplaatsen, bruggen of tunnels moeten wijken beter met elkaar verbonden worden.
Hoe maak je van lopen een vanzelfsprekend onderdeel van stedelijk beleid? Arnhem geeft daar een concreet antwoord op met het nieuwe loopbeleid én een uitvoeringsagenda met 22 maatregelen, planning en budget. Daarmee kiest de stad nadrukkelijk voor een aanpak waarin lopen niet losstaat van andere opgaven, maar juist verbonden wordt aan gezondheid, openbare ruimte, bereikbaarheid en leefbaarheid.
De basis voor het Arnhemse loopbeleid werd gelegd in het Duurzaam Mobiliteitsplan. Daarna volgde een uitgebreid traject waarin verschillende beleidsvelden, organisaties en belangengroepen werden betrokken. Dit heeft geresulteerd in deze beleidsnota die de basis vormt om van Arnhem een loopstad te maken.
Om van visie naar uitvoering te komen, bevat de uitvoeringsagenda 22 acties, uitgewerkt langs 3 paden:
Pad 1: loopvriendelijke inrichting van de stad;
Pad 2: stimuleren van een loopcultuur;
Pad 3: lopende organisatie.
Sommige maatregelen bouwen voort op bestaand mobiliteitsbeleid, andere komen juist voort uit sport, recreatie of aangenomen moties.
Arnhem besteedt veel aandacht aan kennisontwikkeling en monitoring. Arnhem wil onder meer voetgangers tellen op hoofdlooproutes, recreatieve wandelstromen monitoren en beter inzicht krijgen in valongevallen. Daarnaast werkt de gemeente aan een Arnhemse Ontwerpwijzer Beweegvriendelijke Openbare Ruimte. Die moet ontwerpers helpen om lopen en verblijf een logischere plek te geven in zowel bestaande wijken als nieuwe gebiedsontwikkelingen.
Het college van de gemeente Helmond heeft onlangs de Strategie lopen vastgesteld.
In de Mobiliteitsvisie Helmond 2040 is het toekomstbeeld geschetst voor een mobiliteitssysteem dat past bij de ambities van Helmond. Voor de verschillende onderdelen van het mobiliteitssysteem is op hoofdlijnen aangegeven welke doelen ze dienen en waar Helmond naar toe wil. De visie wordt uitgewerkt in een aantal strategieën waarvan deze Strategie Lopen er een is. In de strategie wordt het toekomstbeeld aangescherpt, wordt aangegeven langs welke weg het toekomstbeeld bereikt gaat worden, worden keuzes gemaakt wat wel en niet te doen, worden kwaliteitsprofielen en typologieën benoemd, en worden prioriteiten aangegeven. Ook worden raakvlakken benoemd met andere strategieën van de mobiliteitsvisie en met andere beleidsontwikkelingen in de regio. Tot slot worden de vervolgstappen benoemd om te komen tot een agenda voor de realisatie van concrete producten die uitgevoerd gaan worden om te komen tot een uitwerking van de visie. Voor de strategieën die onderdeel vormen van het totale mobiliteitsnetwerk wordt daarnaast een kaartbeeld gemaakt. De strategie geeft richting en ordening aan in de vele keuzes en producten die gemaakt moeten worden. Ze laten daarmee ruimte voor maatwerk, maar geen vrij spel!
Beleidsdocument waarbij het doel om de inwoners van de stad Leiden meer te laten bewegen. Veelal gaat het hier om maatregelen die het aantrekkelijker maken om te lopen of te fietsen. Met dit overkoepelend document kan meer toegepast beleid worden uitgevoerd te bevordering van lopen.
Een website met het streven initiatieven om de gezondheid van de inwoners van Hillegom te bevorderen te bundelen. Een kaart met initiatieven en een lijst is weergeven.
Uitgebreide mobiliteitsvisie van de gemeente Groningen. Zoals gebruikelijk met mobiliteitsvisies beschrijft ook deze mobiliteitsvisie doelen voor de lange termijn voor mobiliteit. Concreet komen het verminderen van ruimte voor (auto)verkeer, gezonde en schone mobiliteit aan bod als streven. De mobiliteitsvisie is een beleidsdocument dat kan dienen ter ondersteuning van huidig(e) (veranderingen) in beleid.
Een visie document waarin verschillende doelen worden geoperationaliseerd ten aanzien van toegankelijkheid van de openbare ruimte in Zwolle. Vanuit de doelen worden implementatie strategieën beschreven om de doelen te halen in de huidige context.
Deze scriptie is uitgevoerd in opdracht van de gemeente Tilburg en kan in de toekomst een bijdrage leveren aan een duurzamere stad. Gemeenten zijn druk bezig met het opstellen van voetgangersbeleid. Om in toekomst de stap van voetgangersbeleid naar uitvoering te zetten is een methodiek ontwikkeld. De methodiek, genaamd ‘De Voetgangerscode’ kan ervoor zorgen dat gemeenten looproutes kunnen verbeteren door een infrastructurele basis te creëren en ruimtelijke en psychologische factoren te integreren. Dit zorgt ervoor dat looproutes in de toekomst voetgangers stimuleren om er gebruik van te maken. Conclusie is dat de methodiek werkt op basis van de variabelen van de voetgangersbehoeftepiramide. De gemeente dient er hierbij op een chronologische volgorde voor te zorgen dat de looproutes eerst voldoen aan de variabelen uit de onderste piramidelagen, voordat de variabelen uit de bovenste lagen van toepassing kunnen zijn.
Het doel van dit onderzoek was om te achterhalen hoeveel ruimte voetgangers nodig hebben en het creëren van een hulpmiddel waarmee ontwerpers gevoel kunnen ontwikkelen, voor voetgangersaantallen en de breedtes van voetpaden en per locatie kunnen bepalen hoe breed het voetpad moet worden. Een van de resultaten is dat de ruimtevraag van de voetganger kan worden beantwoord aan de hand van de hoeveelheid comfort oftewel bewegingsruimte die de voetganger heeft. De verschillende comfortniveaus worden uitgedrukt in Levels of Service (LoS). Uit interviews is onder andere naar voren gekomen dat ontwerpers geen gevoel hebben voor aantallen voetgangers en dat zij behoefte hebben aan hulpmiddelen bij het planvormingsproces. Om dit gevoel en deze kennis te bewerkstelligen is een referentiekader ontworpen waarin zowel de LoS als het aantal voetgangers en de breedte van het voetpad worden gecombineerd om inzicht te geven in de manier waarop deze aspecten zich tot elkaar verhouden. De hoeveelheid ruimte die de voetganger nodig heeft hangt af van de drukte op de desbetreffende locatie en het type plek. Het is aan de ontwerper/besluitvormer om te bepalen welk comfort de voetganger op de desbetreffende locatie gegund is.
Het Singelpark is een 6,5 kilometer lang stadspark, ontstaan vanuit het initiatief van de inwoners van Leiden. Een park in de vorm van een rondje, zonder begin of eind, voor alle inwoners en bezoekers van Leiden. Sinds 2021 kun je een rondje wandelen, (bijna) helemaal langs de singels van Leiden.
In 10 jaar tijd is bijzonder groen aangelegd, zijn er herkenbare bruggen gebouwd en zijn wegen, perken en pleinen aangelegd. Hieraan hebben heel veel mensen bijgedragen. Het park is een coproductie van de gemeente en de stichting Vrienden van het Singelpark met haar vrijwilligers die het park ontwikkelen. Het Singelpark is altijd in ontwikkeling en wordt steeds verder uitgebreid. Hiervoor zet de stichting Vrienden van het Singelpark zich in. De stichting heeft als missie het mooiste, spannendste en langste stadspark te realiseren en in stand te houden, voor en door Leidenaars en in samenwerking met de gemeente.
Een beleidsdocument waarin speerpunten, verbeterpunten en methoden worden benoemd om de ruimte in de stad Amsterdam meer voetgangersvriendelijk te maken.
Lees ook: Nieuwe norm maakt ruimte voor de voetganger in Amsterdam
In juni 2023 stelde de gemeenteraad van Amsterdam –met enige aanpassingen– het Voetgangerskader vast. Dit maakt Amsterdam één van de weinige Nederlandse steden met vastomlijnde normen voor de voetgangersruimte. Beleidsmedewerker Frans Osté vertelt over dit beleid in Magazine LOPEN.
Amsterdam stelde een concept voor een Beleidskader Voetganger op, maar toen kwam COVID-19. Horecaondernemers maakten massaal bezwaar vanwege hun belang in grote terrassen. Het kader werd niet vastgesteld. Hoe nu verder met het beleid? Govert de With van de Gemeente Amsterdam legt in magazine LOPEN uit hoe het nu verder moet.
Dit actieplan van de gemeente Utrecht heeft twee doelen: het verbeteren van het voetgangersklimaat en het verbeteren van de verkeersveiligheid van voetgangers.
