Dit wetenschappelijke artikel gaat in op de manieren waarop voetgangersvriendelijkeheid in steden kan worden vergroot en zo ook de leefbaarheid van de stedelijke kernen. Methodes leunen op de een categorie van methodes genaamd Tactical urbanism. Dit is een fenomeen waarbij het gaat om bottom-up initiatieven die niet per se gesteund zijn door de autoriteiten. Het onderzoek benadrukt de positieve correlatie tussen deze methode en meer levendige steden.